نیلوفر مرداب

شورش

1-2-3 — Fri, 06 Nov 2009 16:38:18 GMT

هزار بار گفته ام

بر زنجیر چشمانت

شورش می کنم

گر چه می دانم

قلب من

تاب نمی آورد

تیر باران نگاهت را

قفس

وقتی قفس

دستان عاشق تو باشد

در دلم

شوق پروازی نیست

آسمان - زمین - قفس

برابرند

مستان

1-2-3 — Wed, 09 Sep 2009 11:38:42 GMT

اشعاری از گروه مستان

   گویند که دوزخی بود عاشق و مست                          قولي است خلاف دل در آن نتوان بست
   گر عاشق ومست دوزخي خواهد بود                         فرداست بهشت همچون كف دست
   ای مفتی شهر از تو بیدار تریم                                  با این همه مستی ز تو هشیار تریم
   تو خون کسان نوشی و ما خون رزان                        انصاف بده کدام خون خوار تریم
   گویند کسان بهشت با حور خوش است                        من می گویم که آب انگور خوش است
   این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار                        آواز دهل شنیدن از دور خوش است
این می چه حرامیست که عالم همه زان می جوشند        یک دسته به نابودی نامش کوشند
   آنان که بر عاشقان حرامش کردند                             خود خلوت از آن پیاله ها می نوشند
   آن عاشق دیوانه که این خمار مستی را ساخت             معشوق و شراب و می پرستی را ساخت
   بی شک قدحی شراب نوشید و از آن                         سر مست شد این جهان هستی را ساخت

خواهم آمد

1-2-3 — Sun, 02 Aug 2009 09:27:33 GMT

به انتظارم بنشین، خواهم آمد

از فراسوی عشق تو

از آن سوی خارهای خونین

به دیدار تو ، خواهم آمد

از پس باران های شدید

همراه کوچ پرستوها

با چشمان گریان

و لبهای خندان

به عشق تو، خواهم آمد

به انتظارم بنشین و

گلهای سپید را آرزو کن

عشقها را بشناس

و لبخند بزن

که خواهم آمد

یاد تو...

1-2-3 — Mon, 23 Feb 2009 18:18:18 GMT

کاش امشب ....

قطره اشکم

به یادت موج یک دریا شود

کاش...

دستان قشنگت

قایقی بر روی این رویا شود

کاش...

در عمق نگاه خاطرم

تصویر تو ...

... لحظه ای ...

تنها برای لحظه ای

گویا شود...

مستی

1-2-3 — Wed, 14 Jan 2009 06:01:24 GMT

نهایت نگاه را بر تو دوختم

حکایت طربناک مستی

به شکل وحشی پندار

خمیده سبوی گلی را

هستی را

به آیه ماه زدم، شکستم

تمام هندسه خود پرستی را

نگاه کن

ضمیر من فراموش شده است

نگاه کن، ببین که با خاک هم آغوش شده است

آه اگر پا ز لبم وابکشی

پلاکی...

1-2-3 — Tue, 30 Sep 2008 11:50:46 GMT

قلب

شيب كوچه اي سنگي

سوي ديار غربت

كنار دشت ارغواني

پايين تر از پله هاي مهر

دري نيمه عاشق

پلاك نردباني

خانه ايرا به ياد مي آورد

كه آن سوي نياز

نزديك نرده هاي شيشه اي

در محله اي امن براي خود ساخته بودم

دریا

1-2-3 — Wed, 20 Aug 2008 21:01:18 GMT

دريا پاك ترين معاشقه هستي

با روحهاي ناشكيب

بس عجيب و من در

هر آنچه تو را به تصوير مي كشد

غوطه ورم

اشك شيوه رندانه اي است

كه براي خاموشي دل من ساخته اي

با من از تلاطم سهمناك ترين موجت سخن بگو

و من در آغاز اين نگاه

تو را شروعي مي بينم بر آغاز دريايي

به تو می اندیشم

1-2-3 — Mon, 28 Jul 2008 14:07:18 GMT

به تو مي انديشم

به سكوت تو كه معناي تمام بودن است

به تو مي انديشم

به تمام بودن خود

كه در آن ، موج ز درياي جودي تو است

به تو مه ابر گوهربار وجود خسته عشق مني

و تمام يادگارت

كه در آن جاي دهم مهر پريشاني دل

به تو مي انديشم

به همان وسعت دستان نوازشگر تو

كه نوازشگر اين زلف پريشان من است

به همان روزنه مهر و اميد

كه ز چشمان طرب آميزت

روشني بخش دل خسته و بيمار من است

به تو مي انديشم

و به يادت مي نگارم به رخ خسته و سرد كاغذ

تا كه جان گيرد و او نيز به تو انديشد

شمع نگون بخت

1-2-3 — Thu, 10 Jul 2008 20:16:18 GMT

حرف هر بيهوده را گوش مكن

شمع سوزنده فراموش نكن

آتش عشق خاموش نكن

در رخ كس به سخن اگر مي گويي

گو!ولي در رخ يك شمع نگون بخت مگو

اين همان است كه تا نيمه شب سوخته است

شام تار تو بدان سوختن افروخته بود

اشك مي ريخت ، خورشيد تو بود، نور فرداي تو بود

نگران تو و اين قامت رعناي توبود

بامدادان كه در آيد خورشيد، شمع از ياد مبر

و بر او خرده مگير از خردي

كه شبانگاه دگر در پيش است

رنگ هشتم

1-2-3 — Wed, 11 Jun 2008 20:34:18 GMT

شکستنی تر از آنم که در پی سنگ باشی

تلنگری بزن

آوار می شوم

سطر سطر وجودم خیس خیس

از بس بر شکسته های من اشک ریخته ای

باور کن

رنگی که تو در جستجوی آنی

در منشور تنم نیست